• strefa-medyczna

Schorzenia

AZS

Jest to przewlekła choroba skóry o podłożu alergicznym, która dotyka coraz większe rzesze ludzi, szczególnie w krajach rozwiniętych.

Najczęściej występującymi objawami są:

  • naciek zapalny z tworzeniem pęcherzyków i zaczerwienieniem skóry;
  • pogrubienie, stwardnienie skóry i złuszczanie się naskórka
  • bolesne pęknięcia i nadżerki skóry
  • swędzenie skóry, nasilające się nocą i utrudniające sen.

Zwykle zmiany skórne lokalizują się w zgięciach łokciowych, kolanowych, na twarzy, szyi i w okolicach nadgarstków.

Atopowe zapalenie skóry może się pojawiać już u małych dzieci (poniżej 2 roku życia) i trwać przez całe życie dorosłe. Znamienne jest częstsze występowanie choroby w krajach rozwiniętych oraz u osób o wyższym statusie socjoekonomicznym (zamożniejszych i lepiej wykształconych).

Dokładne przyczyny atopowego zapalenia skóry nie są niestety znane. Pewne jest natomiast, że u podłoża tej choroby leży atopia czyli jeden z rodzajów alergii - nieprawidłowego działania układu odpornościowego człowieka. Niewątpliwie istotną rolę w rozwoju atopowego zapalenia skóry i atopii w ogóle odgrywają geny. Występowanie tej choroby u jednego z rodziców wiąże się z ryzykiem około 20-40% że atopia wystąpi u dziecka. Jeśli natomiast na atopię cierpi oboje rodziców odsetek ten zwiększa się nawet do 60%.

W związku z częstszym występowaniem tej choroby u osób żyjących w lepszych warunkach uzasadnione wydaje się podejrzenie, że istotną rolę w jej rozwoju odgrywa kontakt z substancjami chemicznymi, alergenami i niektórymi pokarmami.

Nie do końca wyjaśniona jest rola bakterii, a szczególnie gronkowca złocistego. Wiadomo, że leczenie zwalczające gronkowca przynosi poprawę w zaostrzeniach choroby, jednak nie jest jasne, czy rozwój tej bakterii jest przyczyną czy też skutkiem zaostrzenia.

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą o zmiennym nasileniu objawów. Okresy względnego wyciszenia choroby przeplatają się z zaostrzeniami. Pogorszenie mogą wywołać rozmaite czynniki chemiczne (detergenty, kosmetyki), pokarmy (jajka, ziarno pszenicy, mleko krowie, orzechy, ryby), alergeny wziewne (roztocza kurzu domowego, pleśnie, pyłki, alergeny zwierząt domowych). Ostatnio podkreśla się rolę gronkowca złocistego bytującego na skórze w wywoływaniu zaostrzeń. Dodatkowo objawy pogarszają się u osób ze zwiększoną potliwością skóry.

Podstawę leczenia stanowią leki hamujące proces zapalny w skórze. Od dawna stosowano w tym celu sterydy, aplikowane miejscowo w postaci kremów lub maści. Leki z tej grupy nadal cieszą się znaczną popularnością. Ostatnio coraz częściej stosuje się miejscowo leki cytostatyczne (tacrolimus, pimecrolimus). Efektem ich działania jest również hamowanie stanu zapalnego. Ze względu na rolę gronkowca, w zaostrzeniach często stosuje się antybiotyki.